Chris, hvað er að?
Ég elska þig svo heitt.
Ertu hættur að elska mig?
Það hafa orðið framfarir, það er ljóst.
En konan mín sem fæst ekki til að koma hingað...
Hvað sem er getur komið henni í uppnám.
Símhringing, eitthvað í fréttunum eða á Netinu,
verslunarferð, bolur með minningarorðum úti í glugga.
Þá er eins og allar framfarirnar gufi upp og mér líður eins.
Því er alveg þveröfugt farið með mig.
Ég sé sjónvarpið, Netið og bolina en ég finn ekki fyrir neinu.
Því oftar sem ég sé þessa hluti þeim mun óraunverulegri verða þeir.
Ættu þeir ekki að vera farnir að vekja hjá mér viðbrögð?
Linda, þetta er Chris Kelvin. Þú hringdir í mig.
Ég á tvo lausa tíma í vikunni,
klukkan 7 á þriðjudag og klukkan 18.15 á fimmtudag.
Skildu eftir skilaboð ef annar hvor tíminn hentar. Takk.
Ég veit að það er ekki rétt.
Af því ég þekki þig og ég veit það.
Gott. Það gleður mig.
Ræðum þetta betur á miðvikudaginn.
Get ég aðstoðað?
Við erum að leita að Chris Kelvin.
Ég veit ekki hvað þú hugsar þegar þú færð þessi boð.
Ég biðst afsökunar ef þetta virðist ýkt,
en þú ert eini maðurinn sem ég get treyst í þessari aðstöðu.
Ég þarf að biðja þig um aðstoð.
Þú verður að koma til Solaris.
Ég kem ekki orðum að því sem hér er að gerast.
Við erum ekki einu sinni sammála um hvað það er,
eða hvað við eigum að taka til bragðs.
Einfaldasta lausnin væri víst að fara héðan.
En ekkert okkar vill það.
Þannig er þessi undarlega beiðni til komin.
Ég sagði áhöfninni að vegna þjálfunar þinnar og reynslu
værirðu tilvalinn í starfið.
Engar áhyggjur, ég fór ekki út í smáatriði.
En það er rétt.
Hvað um það...
Ég vona að þú komir til Solaris, Chris.
Ég held að þú þurfir að koma.
Þú munt skilja hvað ég á við.
Ég vildi að ég gæti skýrt það nánar, en...
Það er fólk að hlusta.
Skiljanlega ollu boð Gibarians áhyggjum hjá DBA.
Því ekki að senda öryggissveitina?
Við gerðum það. Sambandið rofnaði þegar þeir nálguðust Solaris.
Þeir komu ekki til baka.
Það hlýtur að vera einhvers konar vélvit um borð.
Þeir slökktu á því.
Fyrirtækið vonaðist til að leysa málið án utanaðkomandi aðstoðar,
en þetta eru einstaklega erfiðar aðstæður.
Ferðin krefst undirbúnings en það verður ekki vandamál.
Flugið er sjálfvirkt. Þú sefur mestan hluta ferðarinnar.
Við teljum víst að ef þú kemst um borð í skipið getirðu séð til þau komi heil til baka.
Er það allra ósk?
Að sjálfsögðu.
Kannaðu líkindin á F.
Hættu. Farðu til baka.
Snow.
Ert þú Kelvin?
Já.
Fyrirgefðu.
Það eru bara nöfn... Þú skilur...
Einhverra hluta vegna...
Viltu koma inn?
Þetta er allt í lagi.
Hvaða blóð er þetta sem liggur að rannsóknarstofunni?
Blóð, já.
Hvernig líst þér á?
Katarn.
Hann... Öryggissveitin kom og hann flúði.
Þeir skutu gat á farið.
Hvað kom fyrir Gibarian?
Sjálfsmorð.
Hver kom að honum?
Ég kom að honum.
Hvað varð um Reese?
Við vitum það ekki því hann hvarf eiginlega.
Hvarf hann?
- Hvernig þá? - Einmitt.
Við vitum það ekki en hann er ekki um borð.
Og... meira vitum við ekki.
Hvar er Gordon?
Hún er í herbergi sínu,
og hún hleypir engum inn.
Geturðu sagt mér hvað er á seyði hér?
Ég gæti sagt þér það en,
ég veit ekki hvort það skýrir hvað er raunverulega á seyði.
Ég vil bara tala við þig.
Lofaðu mér að reyna ekki að komast inn.
Ég lofa því.
Jæja?
- Hvað kom fyrir Gibarian? - Talaðirðu ekki við Snow?
- Ég vil heyra þína útgáfu. - Það er engin útgáfa.
Hann framdi sjálfsmorð.
Af hverju komuð þið ekki heim? Hvað gerðist hér?
Hvað funduð þið?
- Fyrir hvern starfarðu? - Lokatilraun til að bjarga leiðangrinum,
áður en skipið og áhöfnin verður yfirgefin.
Það er tilgangslaust að ræða það fyrr en þú verður sjálfur fyrir því.
- Hverjir fleiri eru hér? - Hverjir fleiri eru hér?
Ég sá dreng.
Hann er sonur Gibarians.
- Michael. - Hvernig getur það verið?
Ég held að þú hafir komið vegna þess.
Ég vil leggja spurningar fyrir ykkur Gordon.
Gott og vel.
Hvað þarftu mikinn svefn?
Hve mikinn svefn?
- Hve lengi geturðu vakað samfleytt? - Það veltur á ýmsu.
Þegar þú ferð að sofa,
ég sef mun betur með dyrnar læstar.
Ég vann að áætluninni hjá geimferða stofnuninni áður en hún var seld DBA.
Ég hlaut þjálfun í eðlisfræði.
Ég átti að meta mögulega arðsemi Solaris,
hvort plánetan væri raunhæfur kostur með tilliti til viðskipta eða orkuframleiðslu.
Ég var enn að safna gögnum þegar þessi fjandi byrjaði.
Gerðirðu rannsóknir um borð, matur, loft, vatn?
Fór yfir það 50 sinnum. Ég fann engin merki um mengun eða ofskynjunarvaldandi efni.
En hvernig líður þér?
Þunglyndi.
Ásamt geðsveiflum og svefnleysi.
Vottur af víðáttufælni, þráhyggja.
Áfall. Þreyta. Afneitun.
- Það er ekki óvanalegt við þessar aðstæður. - Nei.
Hvað geturðu sagt mér um það sem hér er að gerast?
Bara að ég vil að því ljúki. En ég vil sjálf sjá til þess.
Takist það veit ég að ég er snjallari en það.
Þú veist að þú getur farið heim, farið frá þessu öllu.
Ég get ábyrgst það.
Vandamálið er... Ég myndi drepa til að fara aftur til Jarðar.
En Gordon...
Gordon verður alltaf Gordon.
En ég skal athuga hvað ég get gert.
Við höldum út í geiminn.
Við öllu búin, einangrun, erfiðleikum, þreytu.
Dauða.
Við erum stolt.
En þegar betur er að gáð er ákafi okkar aðeins látalæti.
Við sækjumst ekki eftir annarri veröld. Við viljum spegla.
En hvað um það... Hvernig líður króanum?
Vel. Hann grenjar og kúkar í buxurnar á tveggja stunda fresti.
Ég skil þig.
Hvenær ferðu?
- Ferðinni var enn frestað. - Ég frétti ekki af því.
Enginn veit það enn.
Ríkisstjórnirnar leita kaupanda. Ég vildi við gætum sagt frá hvað er á seyði þarna.
Þú getur sagt mér það. Ég er læknir.
Við rannsóknir á Solaris er það hvað athyglisverðast...
Að viðbrögðin eru líkust því að plánetan viti að fylgst sé með henni.
Við höfum enga skýringu á því.
Ertu að hlusta á mig, Chris?
En hvað um það...
Farðu til hennar. Rheya er dálítið erfið en hún er víst ómaksins virði.
Kannski þarf hún aðstoð sála.
Gildir það ekki um okkur öll?
Ekki klúðra þessu.
Byrja þú.
Ég byrjaði.
Er það?
Ég ætla að neita mér um að spyrja um hurðarhúninn.
- Neitarðu þér alltaf um langanir? - Ekki alltaf.
Reyndu ljóð.
"Og dauðinn skal engu fá ráðið."
Thomas.
En þetta er ekki glaðlegt ljóð.
Þú virtist ekki glöð þegar ég sá þig í lestinni.
Ég var það ekki.
Hvað með í kvöld?
Það er of snemmt að segja til um það.
Fjandinn hafi það.
Ég er vakandi.
Hvernig stendur á að þú ert hér?
Hvað áttu við?
Hvar heldurðu að þú sért?
Heima.
Hvar áttu heima?
Hjá þér. Þar sem við búum.
Minnistu þess að hafa verið annars staðar með mér?
- Í íbúðinni okkar. - Lýstu henni.
Hún er dimm. Mjög dimm.
Það eru engin málverk á veggjunum.
Engar myndir neins staðar.
Ekki einu sinni á ísskápnum sem mér fannst alltaf undarlegt.
Manstu hvar við hittumst fyrst?
Í lest.
Það gleður mig svo að sjá þig.
Ég elska þig svo heitt.
Ertu hættur að elska mig?
Ég þarf að tala við áhöfnina.
Farðu ekki frá mér.
Af hverju ekki?
Ég veit það ekki.
Þetta er allt í lagi.
Af hverju siturðu þarna?
Má ég koma og setjast hjá þér?
ÞRÝSTIJÖFNUNARHÓLF ÚR LÁS
INNSIGLAÐ
Hvað var þetta?
Hvernig líst þér á?
Ég er enn að reyna að skilja það.
Hvar er þinn gestur?
Ég veit það ekki. Hann hætti að láta sjá sig.
- Hver er þinn gestur? - Bróðir minn.
Hver var þinn?
Konan mín.
Er hún dáin?
Hvað hét hún?
Kemur hún aftur?
Viltu að hún komi?
- Nei það er það ekki. - Jú, víst.
- Nei, það er ömurlegt. - Þú getur komist að því.
Sendu það útgefanda.
Það segir bara til um sölugildið.
Svo það er aðeins að marka þína skoðun.
Það er út í hött.
- Þetta er út í hött. - Mér líkar hann.
Hann undirstrikar rauða litinn í augunum.
Sýndirðu föður þínum það?
- Honum líkaði það. - Hvað sagði hann?
Honum leist vel á það.
Hann er spar á gullhamra svo það lofar góðu.
- Hvað segir það þér? - Tölum um eitthvað annað. Hvað sem er.
Hvenær viltu ganga í það heilaga?
Þú ferð alltaf að grínast þegar ég nefni það.
Já, fyrirgefðu.
Það er erfitt fyrir mig.
Vegna einhvers sem ég geri ekki?
Nei. Það er alls ekki málið.
Ef þú heldur áfram að slá því á frest hætti ég að spyrja eftir 15 til 20 ár.
Þá hef ég nægan tíma.
Burt séð frá ljóðinu sem þú fórst með kvöldið sem við kynntumst...
Kvöldið sem þú reyndir við mig?
- Það held ég ekki. - Hvert er eftirlætis- ljóðið þitt?
Eftir Dylan Thomas? Til dæmis...
Þetta sem hann er frægastur fyrir sem byrjar:
- "Það var eitt sinn piltur frá Nantucket..." - Ég vissi það.
Ég ætla ekki að giftast þér.
Jú, þú giftist mér.
Þyrftum við að bjóða gestum?
Við þyrftum að hafa votta.
Annars myndi enginn trúa okkur.
Þegar ég var lítil átti ég mér ímyndaðan vin sem hét Micachelli.
Hann bjó undir veggfóðrinu úti í horni í herberginu.
Ég heimsótti hann. Það var mjög innilegt samband. Ég var einbirni.
Hann var eins og bróðir.
Ég reifst og slóst við hann.
En afleiðingin varð sú að smám saman hætti móðir mín að tala við mig.
Hún talaði bara við mig sem Micachelli og skrifaði mér bréf.
Við hættum að tala saman. Að vísu var hún geðveik.
En það var undarlegt að alast þannig upp.
Þú hittir rétta manninn.
Einmitt. Það er svo frábært.
Þetta er ég.
Ég man ekki eftir þessu.
Hvenær fékkstu þetta?
Rétt áður en ég kom hingað.
- Var ég með þér? - Nei.
Ég man ekki neitt.
Ég man bara eftir þér.
Hef ég verið veik?
Eiginlega.
Vorum við aðskilin?
Hve lengi?
Nokkur ár.
Varst þú einn?
Var það erfitt?
Það var auðveldara en að vera með öðru fólki.
Hugsaðirðu um mig?
Já.
Hvað er þetta þarna úti?
Solaris.
Já, Drottinn minn.
Ég man ekki hvernig ég kom hingað.
Kom ég með þér?
- Ég veit ekki hvernig þú komst hingað. - Hvað áttu við?
Ég vaknaði og sá þig.
Ég var þá ekki hér í gær.
Ætlarðu að klæða þig?
Það verður tekið eftir því í kvöld.
Ef þú mætir ekki tekur fólk eftir því.
Ég get umborið það allt, geðsveiflurnar, óróleikann,
nýtt starf á þriggja mánaða fresti, allt.
En ég þoli ekki að þú felir þig fyrir mér.
Af hverju gerirðu það?
Langar þig að vera hérna?
Ég þarf aðstoð.
Ég get ekki haldið svona áfram einn.
Hugmyndin um Guð er heilaspuni mannsins.
Hann er lítið dýr með lítinn heila.
Takmörkin sem við setjum því eru meira að segja mannleg.
- Það hannar, skapar. - Ég á við æðri greind.
Þú ert enn að tala um manninn með hvíta skeggið.
Þú eignar einhverju ómennsku mannlega eiginleika.
Við leitum öll að ástæðum og kerfi.
Með hliðsjón af þeim öflum alheimsins sem við þekkjum er tilvist okkar óhjákvæmileg.
Hún er ekki dularfyllri en tilvist trjáa og hákarla.
Við erum stærðfræðilegar líkur, það er allt og sumt.
Hví erum við þá eina tegundin á Jörðinni, sem er meðvituð um dauðann?
Þú getur ekki útskýrt það. Það sannar ekki tilvist Guðs.
Kannski hefur trúin verið ræktuð í okkur.
Páfinn er yndisleg kona.
- Afsakið. - Níhílisma sálfræðingur. Er til skóli?
Ekki ennþá.
Hann er þó fyndinn.
Hvert fórstu?
Burt frá þessu fjandans fólki.
Þau eru vinafólk mitt.
Ég þarf að tala við þig.
Hvað er að?
Ég skil ekki hvað er að gerast.
Og ef ég skil það ræð ég ekki við það.
Hvað áttu við?
Ég er ekki sú sem ég var.
Í það minnsta efa ég það.
Ég man ýmislegt en ég man ekki eftir að hafa verið viðstödd.
Ég man ekki eftir að hafa upplifað það.
Ég er virkilega að reyna að skilja það.
Og þessar undarlegu hugsanir ásækja mig stöðugt.
Ég veit ekki hvaðan þær koma. Ég er hrædd.
Ég skil ekki hvað er að gerast. Hvað heldur þú að sé að gerast?
Þú þarft hvíld. Taktu þetta.
Þú skilur ekki.
Ég get ekki lifað við þetta. Ég skil ekki hvað er að gerast.
Eins og þetta, ég man það. Ég á minningu um það.
En ég man ekki eftir að hafa séð það.
Ég man ekki eftir reynslunni.
Það er þreyta. Þreyta sem stafar af streitu.
Þess vegna þarftu að taka þetta.
Þú jafnar þig. Ég tala við Gordon og Snow. Við snúum til Jarðar.
Þú jafnar þig.
Ég kem strax aftur. Er það í lagi?
Hurðin læsist innan frá. Þú ert alveg óhult hér.
Ertu viss um að það sé í lagi?
Þú ert alltaf að spyrja að því.
Já. Það verður allt í lagi.
Vertu kyrr hérna.
Ég hafði svo miklar áhyggjur
af þessum náunga. En svo birtist þú og ég hef ennþá meiri áhyggjur af þér.
Sérstaklega eftir að þú sendir þá fyrri burt.
Þú varst ansi...
Það var skiljanlegt að það fengi svona mikið á þig.
Hún má aldrei fá að vita það. Skilurðu það?
Ætli þær geti orðið barnshafandi?
Hvert ertu að fara?
- Ég get ekki verið hér. - Ha?
Þú áttir að segja mér það.
- Það hefði engu breytt. - Jæja?
Ég varð að gera það. Þú þekkir mig.
Ég vissi ekki að þú myndir bregðast svona við.
Hlustaðu á mig.
Hvað hefur breyst? Ég vissi ekki að þú vildir það.
Því skyldi mig langa að eiga barn? Því skyldi mig langa í nokkuð sem lífgar þetta heimili?
Hættu.
Þú skilur þetta ekki.
Ég hafði ekki hugmynd um það. Ég kemst ekki af án þín.
Þá kemstu ekki af.
Slepptu mér.
Þú vilt fá Gordon til að skipta um skoðun. Hvað ef Gordon og konan þín...
Hún er indæl, er það ekki? Vitanlega. Konan þín er indæl.
Ef þær hittust. Því ég er að hugsa um konur.
Við höfum konu og konu.
Ef við höfum konur saman í liði veistu hvernig fer.
Allskonar óskiljanlegir hlutir gerast.
En samt góðir.
Dularfullir en góðir hlutir. Vandamál leysast.
Það er mín áætlun, hvað finnst þér?
Ég þarf að hugsa málið.
Og dauðinn skal engu fá ráðið.
Dauðir menn naktir, þeir verða eitt.
Með manninn í vindinum og vesturmána.
Þegar bein þeirra eru kroppuð og hrein og horfin þeirra hreinu bein
skulu þeir hafa stjörnur við olnboga og fót.
Þótt þeir tryllist skulu þeir heilir verða.
Þótt þeir sökkvi í sæ skulu þeir aftur rísa.
Þótt elskendur glatist skal ástin geymast.
Og dauðinn skal engu fá ráðið.
Þú komst að mér.
Ég kom til að sækja þig.
Ég kom aftur þann sama dag.
Mér þykir það leitt.
Nú er nóg komið af tilgátum.
Eru gestirnir gerðir úr öreindum?
Ég er ekki viss.
Hvað heldurðu?
Ég held að það sé líklegt.
Á hverju byggirðu það?
Ágiskun.
Kannski út frá Higgs-sviðinu.
Svo ef við byggjum til neikvætt Higgs-svið og létum bóseindir dynja á þeim,
gætu þeir sundrast?
Kannski. Það myndi útheimta mikla orku.
Við slökkvum á öllum búnaði sem ekki er nauðsynlegur.
Þetta er bara kenning. Hún gæti reynst röng.
- Könnum það. - Við förum með niðurstöðuna til Jarðarinnar.
Hvað ef þeir elta okkur þangað?
Hvað ef þetta sama gerðist á Jörðinni í stórum stíl?
Væri það ekki vandamál?
Ég tel það alvarleg mistök að ætla að það sé velviljað.
Það gæti verið að gera okkur óð svo við drepum hvert annað.
Heldurðu það virkilega?
Miðað við úrræðin hefði það getað gert hvað sem er þar á meðal tortímt okkur.
Hittu mig á rannsókn eftir klukkustund.
- Ég leyfi það ekki. - Hvernig stöðvarðu það?
- Hvernig hindrarðu mig í að fara með hana? - Eigum við að sækja hina í leiðinni?
Það ætti ekki að vera erfitt. Við gætum rakið stefnu farsins. Það tæki bara einn dag.
Um hvað er hún að tala?
- Ekkert. - Súrefnið gæti verið uppurið.
Kannski þurfa þeir ekki súrefni.
Um hvað eru þau að tala?
Sagðirðu henni það ekki?
Sagðir mér hvað?
- Þú komst áður. - Hann losaði sig við þig.
Hvað þá?
Ég sendi þig burt.
Út í geiminn.
Almáttugur.
Snertu mig ekki.
Ég skildi það ekki.
Farðu ekki.
Hvað ertu að reyna að gera?
Það eru mistök að tengjast þeim tilfinningalega.
Það er verið að ráðskast með þig.
Þú myndir ekki vilja sjá hana ef hún væri ófríð. Þess vegna er hún ekki ófríð.
Hún endurspeglar hug þinn. Þú leggur til forskriftina.
- Hún er lifandi. - Hún er ekki mennsk.
Reyndu að skilja það ef þú getur skilið nokkuð.
Hvað með þinn gest? Þann sem þú ert hiklaust tilbúin að tortíma.
Hver er það? Hvað er það?
Hefur það tilfinningar? Getur það snert þig?
Talar það?
Þessar aðstæður eru hafnar yfir siðferði.
Konan þín er dáin.
Hvernig geturðu verið viss þegar um er að ræða kerfi sem þú skilur ekki.
Hún er eftirlíking, nákvæm eftirmynd.
Og hún tælir þig á ný.
Þú ert sjúkur.
Við höfum hana ekki með okkur.
Ekki kveikja.
Þú heldur að þig sé að dreyma.
Þú ert ekki Gibarian.
Hver er ég þá?
- Strengjabrúða. - En ekki þú?
Eða ertu kannski strengjabrúðan mín?
En líkt og allar brúður heldurðu að þú sért mennskur.
Draumur brúðunnar er að vera mennsk.
Hvers vegna framdirðu sjálfsmorð?
Mér fannst hugmyndin góð. Nú held ég að ég hafi gert mistök.
- Hvað með son þinn? - Þetta er ekki sonur minn. Hann er á Jörðinni.
Og þetta er ekki konan þín. Þau eru hluti af Solaris. Mundu það.
Hvað vill Solaris frá okkur?
Því heldurðu að hún vilji eitthvað? Þetta er ástæðan fyrir að þú verður að fara.
Ef þú vonast eftir lausn, deyrðu hér.
Ég get ekki farið frá henni.
Ég ætla að skilja það.
Skilurðu hvað ég er að segja þér?
Það eru engin svör,
aðeins valkostir.
- Hvað gerðist? - Hún drakk fljótandi súrefni.
Hún er dáin.
Ég get aldrei vanist þessum endurfæðingum.
Af hverju gerðirðu þetta?
Ekki kalla mig það.
Þau eru samsett úr tveimur þáttum.
Kraftmiklum róteindahraðli og efnabreytisstilli.
Með því að stilla tíðnina get ég styrkt mótbóseindir Higgs í 90 gígarið
og fengið næstum hreinan 160 gígariða geisla.
Ég notaði það á minn gest.
Hvað gerist?
Þeir hverfa aftur til síns heima.
Hún vill það.
Ég leyfi það ekki.
Hún kemur til mín þegar þú ferð að sofa.
Þá sef ég ekki.
Skilurðu það ekki? Ég kom úr minningu þinni um hana.
Það er vandamálið. Ég er ekki heil manneskja.
Þú getur stjórnað öllu í minningu þinni.
Þótt þig rangminni verð ég samt að haga mér eftir því.
Ég er sjálfsmorðshneigð því þannig manstu mig.
Rödd mín hljómar svona af því þannig manstu eftir henni.
Ég trúi ekki að við verðum að endurlifa fortíð okkar.
Ég held að við getum ákveðið að haga henni á annan hátt.
Daginn sem þú sagðist ekki geta komist af hlustaði ég ekki af því ég var reiður.
Nú hef ég tækifæri til að bæta fyrir þau mistök. Og ég þarf á aðstoð þinni að halda.
En er ég raunverulega Rheya?
Ég veit það ekki lengur.
Ég sé bara þig.
Það skapaði mig.
En samt get ég ekki tjáð mig við það.
En það hlýtur að heyra í mér.
Það hlýtur að vita hvað er að gerast?
Og við yrðum að gera eins konar samkomulag,
eins konar...
þögulan skilning um...
að ég sé ekki mannleg vera.
Ég vildi óska að þú leyfðir þeim að nota búnaðinn á mig.
Og svo ferðu aftur til Jarðarinnar og segir öllum frá Solaris.
Nei.
Það er eina lausnin sem nokkuð vit er í.
Við getum aldrei búið saman á Jörðinni.
Þú veist það.
Það væri ómögulegt.
Og þetta? Hvers konar líf er þetta?
Fangin hér. Það er ekki líf.
Ég veit ekki hvað á að kalla það.
Við höfum ekki annað.
Það nægir mér.
Þú þarft að hvílast.
Þú verður veikur.
- Mér er sama. - Leggstu bara smástund.
Gerðu það, Chris. Þú verður að hvílast.
Þú veist ég er ekki mennsk svo ég skil ekki við hvað þú ert hræddur.
Auðvitað geturðu notað útbúnaðinn.
Það er ekki morð. Þú sagðir það sjálfur.
Þú ert sá sem fékk hugmyndina í upphafi.
Chris treystir mér ekki.
Þótt elskendur glatist skal ástin geymast.
Og dauðinn skal engu fá ráðið.
Chris, ásakaðu ekki Gordon.
Það er ekki hennar sök. Ég grátbað hana að gera það.
Það er betra svona.
Ég fann sjálfsmorðsbréfið.
Ég leitaði í eigum þínum.
Blaðsíðan úr ljóðabókinni.
Og mér varð ljóst...
Að ég er ekki hún. Ég er ekki Rheya.
Ég veit samt að þú elskaðir mig.
Ég veit það. Ég fann það.
Og ég elska þig.
Ég vildi að við gætum lifað í þeirri tilfinningu að eilífu.
Kannski finnst staður þar sem það er hægt.
En ég veit að Jörðin er ekki sá staður.
Og ekki þetta skip.
Það er allt og sumt sem ég get sagt núna.
- Þú myrtir hana - Ekki hana, það.
- Hún grátbað um það. Hún fann ekki til. - Hún kemur aftur.
- Nei, hún kemur ekki. - Því léstu hana gera það?
Það er ekki mennskt.
Hvað sem það er þá er það ekki mennskt og það ógnar mér.
Og ég vil að maðurinn sigri. Með hverjum heldur þú?
- Hvað ertu að gera? - Ræsa vélvitið. Ég er að fara heim.
- Ég vissi það. - Hvað heldurðu að sé langt síðan hann dó?
Það er ekki gott að vita vegna kuldans.
Hann réðst á mig.
Ég var þar. Einhvern veginn var ég þar.
Ég veit ekki hvernig ég komst þangað, hver ég er eða hvað er á seyði,
en áður en ég kem að því...
Hvað er þetta sem kemur þarna?
Hvað ertu að gera?
Ég skil, þú ert að reyna að drepa mig.
Ruglandi. Ég skal segja ykkur hvað ruglar mig. Hvað með bingo, þarna ertu...
Þarna er móttökunefndin, þú misstir hnífinn og góða nótt.
Og eftir allt þetta sé ég hann og þá kemur í ljós
að ég lifi fyrstu 30 sekúndurnar í þessu lífi hvað þið kallið það, með því að drepa mann.
Mann sem vill svo til að er ég sjálfur.
Ég held að í sömu aðstöðu myndu flestir segja...
"þetta? Ég veit ekki." En þetta er samt einstakt tækifæri.
Hvað ef þetta er gjöf? Ég er gjöf.
Við ættum að nota Higgs-búnaðinn á hann.
Ég held að það gefist ekki tími til þess.
Af hverju segirðu það?
Frá því hinn frægi Higgs-búnaður var notaður,
hefur Solaris verið að auka massa sinn margfalt.
Þið hafið kannski séð að við erum komin miklu nær.
Það er af því að plánetan dregur til sín allt sem kemur inn á þyngdarafls- svið hennar.
Og því miður tæmdi Higgs- búnaðurinn líka efnarafgjafann.
Má ég koma með tillögu?
Þið getið gert það sem þið viljið en ég myndi læsa mig hér inni og fara til baka á Aþenu.
Og festið sætisbeltin.
Stilltu á innri orkugjafa.
Prófa virkni efnarafgjafa.
Athuga staðsetningartæki.
Miða og kvarða langdrægt loftnet.
Taka af þrýsting og ræsa hverfla í viðbragðsstöðu.
Losa tengibúnað.
Tæma og loka leiðslum frá skrúfu í aðalvél.
Jörðin.
Jafnvel orðið sjálft hljómaði nú undarlega í mínum eyrum.
Ókunnuglega.
Hve lengi hafði ég verið fjarverandi?
Hvað var langt síðan ég kom aftur?
Skipti það máli?
Ég leitaði að taktinum í þeim heimi sem ég hafði lifað í.
Ég fylgdi straumnum.
Ég var þögull og eftirtektarsamur.
Ég lagði mig fram um að brosa,
kinka kolli,
standa,
og og viðhafa það látæði sem lífið á Jörðinni byggist á.
Ég lærði þessar hreyfingar uns þær urðu aftur ósjálfráðar.
En hugmyndin um að ég myndi ekki rétt eftir henni ásótti mig.
Að einhvern veginn hefði ég rangt fyrir mér með það allt.
Taka af þrýsting og ræsa hverfla í viðbraðgsstöðu.
Losa tengibúnað.
Tæma og loka leiðslum frá skrúfu í aðalvél.
Er ég lifandi eða dauður?
Við þurfum ekki að hugsa þannig lengur.
Nú erum við saman.
Allt sem við höfum gert er fyrirgefið.
Allt.